Polecamy strony

  • OAZA
  • Strona ruchu Światło Życie

  • Watykan
  • Oficjalna strona Vatykanu

  • Katakumby
  • Strona rzymskich katakumb

  • KATOLIK
  • Serwis internetowy zawierający czytania, komentarze i forum religijne

  • Spiewnik
  • Piosenki religijne, pieśni religijne, teksty, chwyty

  • OPOKA
  • Laboratorium wiary i kultury - Serwis Kościoła Katolickiego w Polsce.

  • MATEUSZ
  • Serwis internetowy zawierajacy czytania na każdy dzień i informacje na temat literatury religijnej

  • Brewiarz w internecie
  • Strona na której znajduje się modlitwa brewiarzowa.

  • Salezjański Portal Młodzieżowy
  • Salezjański Portal Młodzieżowy

  • Pismo Święte
  • Pismo Święte w internecie

Wyszukiwanie

Zegar

Statystyki

Brak własnych statystyk

Spotkanie I – wyznanie wiary

 

Tak wyrażono tajemnicę Boga podczas I Soboru Nicejskiego w 325 r.

„Wierzymy w jednego Boga Ojca wszechmogącego, Stworzyciela wszystkich rzeczy widzialnych i niewidzialnych; i w jednego Pana naszego Jezusa Chrystu­sa, Syna Bożego, zrodzonego z Ojca, jednorodzonego, to znaczy z substancji Ojca, Boga z Boga, światłość ze światłości, Boga prawdziwego z Boga prawdziwego, zrodzonego, nie stworzonego, współistotnego Ojcu, przez którego uczynione zostały wszystkie rzeczy tak w niebie, jak i na ziemi… Wierzymy w Ducha Świętego.

Ci jednak, którzy by powiedzieli, że był taki czas, kiedy Syna Bożego nie było, albo że nie istniał, zanim został poczęty, albo że stał się on z niczego, lub też z jakiejś innej substancji lub istoty, albo że Syn Boży jest przeobrażalny lub zmienny, tych Kościół apostolski i katolicki wyklucza”.

 

 Tak wyrażono tajemnicę Boga podczas I Soboru Konstantynopolitańskiego w 381 r.

„Wierzymy w jednego Boga Ojca wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi, wszystkich rzeczy widzialnych i niewidzialnych; i w jednego Pana Jezusa Chrystusa, Syna Bożego, zrodzonego z Ojca przed wszystkimi wiekami; światłość ze światłości, Boga prawdziwego z Boga prawdziwego, zrodzonego, nie uczynionego, współistotnego Ojcu…I w Ducha Świętego, Pana i ożywiciela, który od Ojca i Syna pochodzi i którego wraz z Ojcem i Synem czcimy jednocześnie i wielbimy, który przemawiał przez Proroków”.

  

Tak wyrażono tajemnicę Boga w V w. w tzw. Atanazjańskim wyznaniu wiary:

„Wiara zaś katolicka polega na tym, abyśmy czcili jednego Boga w Trójcy, a Trójcę w jedności, nie mieszając Osób ani nie rozdzielając istoty; inna jest bowiem Osoba Ojca, inna Syna, inna Ducha Świętego, lecz Ojca i Syna, i Ducha Świętego jedno jest Bóstwo, równa chwała, współwieczny majestat.

Jaki Ojciec, taki Syn, taki Duch Święty: nie stworzony Ojciec, nie stworzony Syn, nie stworzony Duch Święty; niezmierzony Ojciec, niezmierzony Syn, niezmierzony Duch Święty; wiekuisty Ojciec, wiekuisty Syn, wiekuisty Duch Święty: a jednak nie trzej wiekuiści, lecz jeden wiekuisty, jak i nie trzej nie stworzeni ani trzej niezmierzeni, lecz jeden nie stworzony i jeden niezmierzony… Podobnie Bogiem jest Ojciec, Bogiem Syn i Bogiem Duch Święty: a jednak nie trzej bogowie, lecz jeden jest Bóg…Ojciec przez nikogo nie został uczyniony ani stworzony, ani zrodzony. Syn pochodzi od samego Ojca, nie jest uczyniony ani stworzony, lecz zrodzony. Duch Święty pochodzi od Ojca i Syna, nie jest ani uczyniony, ani stworzony, ani zrodzony, lecz pochodzący. Jeden więc jest Ojciec, a nie trzej ojcowie; jeden Syn, a nie trzej synowie; jeden Duch Święty, a nie trzej duchowie święci. I nic w tej Trójcy nie jest wcześniej­sze lub późniejsze, nic większe lub mniejsze, lecz trzy osoby w całości są sobie współwieczne i zupełnie równe, tak iż we wszystkim – jak już wyżej wypowiedziano – trzeba czcić i jedność w Trójcy, i Trójcę w jedności”

  

 Tak wyrażono tajemnicę Boga podczas Soboru Florenckiego w tzw. Dekrecie dla jakobitów z 4 lutego 1442 r.:

„Święty Kościół rzymski, założony słowem Pana i Zbawcy naszego, usilnie wierzy, wyznaje i głosi swoją wiarę w jednego prawdziwego Boga wszechmogącego, niezmiennego i wiecznego, Ojca i Syna, i Ducha Świętego, jednego w istocie, troistego w osobach. Ojciec jest nie zrodzony, Syn zrodzony z Ojca, Duch Święty pochodzący od Ojca i Syna... Te trzy Osoby są jednym Bogiem, a nie trzema Bogami, ponieważ ci trzej mają jedną substancję, jedną istotę, jedną naturę, jedno bóstwo, jedną niezmierzoność i wszystko jest [w nich] jednym, gdzie nie zachodzi przeciwstaw­ność relacji”.

  

 Tak wyraża swą wiarę tajemnicę Boga Kościół współczesne w sprawowanej liturgii eucharystycznej w Prefacji o Najświętszej Trójcy 

„Zaprawdę godne to i sprawiedliwe, słuszne i zbawienne, abyśmy zawsze i wszędzie Tobie składali dziękczynienie, Panie, Ojcze święty, wszechmogący, wieczny Boże. Ty z Jednorodzonym Synem Twoim i Duchem Świętym jesteś jedynym Bogiem, jednym jesteś Panem; nie przez jedność osoby, lecz przez to, że Trójca ma jedną naturę. W cokolwiek bowiem dzięki Twemu objawieniu wierzymy o Twojej chwale, to samo bez żadnej różnicy myślimy o Twoim Synu i o Duchu Świętym. Tak iż wyznając prawdziwe i wiekuiste Bóstwo wielbimy odrębność Osób, jedność w istocie i równość w majestacie. Majestat ten chwalą Aniołowie i Archaniołowie, Cherubini i Serafini, którzy nie przestają powtarzać codziennie, jednym głosem wołając…”

  

Tak wyraża swą wiarę tajemnicę Boga Kościół współczesne w Katechizmie Kościoła katolickiego:

„Wiara katolicka polega na tym, abyśmy czcili jednego Boga w Trójcy, a Trójcę w jedności, nie mieszając Osób ani nie rozdzielając substancji: inna jest bowiem Osoba Ojca, inna Syna, inna Ducha Świętego; lecz jedno jest Bóstwo, równa chwała, współwieczny majestat Ojca i Syna, i Ducha Świętego” (KKK 266

 

 Spotkanie II – Człowiek w raju

 

Istota życia Osób Boskich.

Stworzony – włączony we wspólnotę osób wzajemnie obdarowujących się miłością.

Szczęśliwy z bliskości z Bogiem.

 

Demon – kwestionuje bezinteresowną miłość Boga do człowieka. Wierzyć – komu?

Szatan kwestionuje miłość Boga do człowieka i człowiek przyjmuje demoniczną narrację.

 

Twoje miejsce w świecie. Godność Człowieka. Boski pierwiastek w tobie. Nie będziesz po swojemu nazywał czym jest dobro i zło. Szukanie szczęścia – drzewo życia

 

Rdz 2 4bGdy Pan Bóg uczynił ziemię i niebo, 5nie było jeszcze żadnego krzewu polnego na ziemi, ani żadna trawa polna jeszcze nie wzeszła - bo Pan Bóg nie zsyłał deszczu na ziemię i nie było człowieka, który by uprawiał ziemię 6i rów kopał w ziemi, aby w ten sposób nawadniać całą powierzchnię gleby - 7wtedy to Pan Bóg ulepił człowieka z prochu ziemi i tchnął w jego nozdrza tchnienie życia, wskutek czego stał się człowiek istotą żywą. 8A zasadziwszy ogród w Eden na wschodzie, Pan Bóg umieścił tam człowieka, którego ulepił. 9Na rozkaz Pana Boga wyrosły z gleby wszelkie drzewa miłe z wyglądu i smaczny owoc rodzące oraz drzewo życia w środku tego ogrodu i drzewo poznania dobra i zła.  (…)15Pan Bóg wziął zatem człowieka i umieścił go w ogrodzie Eden, aby uprawiał go i doglądał. 16A przy tym Pan Bóg dał człowiekowi taki rozkaz: «Z wszelkiego drzewa tego ogrodu możesz spożywać według upodobania; 17ale z drzewa poznania dobra i zła nie wolno ci jeść, bo gdy z niego spożyjesz, niechybnie umrzesz».

 

Rdz 3 1A wąż był bardziej przebiegły niż wszystkie zwierzęta lądowe, które Pan Bóg stworzył. On to rzekł do niewiasty: «Czy rzeczywiście Bóg powiedział: Nie jedzcie owoców ze wszystkich drzew tego ogrodu?» 2Niewiasta odpowiedziała wężowi: «Owoce z drzew tego ogrodu jeść możemy, 3tylko o owocach z drzewa, które jest w środku ogrodu, Bóg powiedział: Nie wolno wam jeść z niego, a nawet go dotykać, abyście nie pomarli». 4Wtedy rzekł wąż do niewiasty: «Na pewno nie umrzecie! 5Ale wie Bóg, że gdy spożyjecie owoc z tego drzewa, otworzą się wam oczy i tak jak Bóg będziecie znali dobro i zło». 6Wtedy niewiasta spostrzegła, że drzewo to ma owoce dobre do jedzenia, że jest ono rozkoszą dla oczu i że owoce tego drzewa nadają się do zdobycia wiedzy. Zerwała zatem z niego owoc, skosztowała i dała swemu mężowi, który był z nią: a on zjadł. 7A wtedy otworzyły się im obojgu oczy i poznali, że są nadzy; spletli więc gałązki figowe i zrobili sobie przepaski. 8Gdy zaś mężczyzna i jego żona usłyszeli kroki Pana Boga przechadzającego się po ogrodzie, w porze kiedy był powiew wiatru, skryli się przed Panem Bogiem wśród drzew ogrodu. 9Pan Bóg zawołał na mężczyznę i zapytał go: «Gdzie jesteś?» 10On odpowiedział: «Usłyszałem Twój głos w ogrodzie, przestraszyłem się, bo jestem nagi, i ukryłem się». 11Rzekł Bóg: «Któż ci powiedział, że jesteś nagi? Czy może zjadłeś z drzewa, z którego ci zakazałem jeść?» 12Mężczyzna odpowiedział: «Niewiasta, którą postawiłeś przy mnie, dała mi owoc z tego drzewa i zjadłem». 13Wtedy Pan Bóg rzekł do niewiasty: «Dlaczego to uczyniłaś?» Niewiasta odpowiedziała: «Wąż mnie zwiódł i zjadłam».

 

Pożądliwość oczu, ciała i pycha żywota 1 J 2 15-17 Nie miłujcie świata ani tego, co jest na świecie!  Jeśli kto miłuje świat, nie ma w nim miłości Ojca. Wszystko bowiem, co jest na świecie, a więc: pożądliwość ciała, pożądliwość oczu i pycha tego życia nie pochodzi od Ojca, lecz od świata. Świat zaś przemija, a z nim jego pożądliwość; kto zaś wypełnia wolę Bożą, ten trwa na wieki. 

 

Pytania:

1/ na czym polega podobieństwo człowieka do Boga

2/ w czym człowiek, po grzechu pierworodnym, upatruje swoje szczęście

3/ na czym polega zakaz spożywania owoców z drzewa poznania dobrego i złego

4/ jaki był główny skutek (konsekwencja) grzechu pierworodnego

5/ na czym polegał pierwszy grzech człowieka?

 

III spotkanie – Bóg troszczy się o człowieka

 

Reasume

Sytuacja człowieka po grzechu pierworodnym. Lęk przed Bogiem. Człowiek uważając, że Bóg go zostawił i jest jego nieprzyjacielem szuka życia na swoją rękę. Więcej mieć, więcej znaczyć i doświadczać przyjemności

 

Bóg troszczy się o człowieka. Modlitwa i zaklęcia. Dżin, Talizmany, przesądy, horoskopy, ofiary, by bóstwo przebłagać. Dyktować Bogu, co ma zrobić

 

 Mt 6, Na modlitwie nie bądźcie gadatliwi jak poganie. Oni myślą, że przez wzgląd na swe wielomówstwo będą wysłuchani. Nie bądźcie podobni do nich! Albowiem wie Ojciec wasz, czego wam potrzeba, wpierw zanim Go poprosicie. Wy zatem tak się módlcie: Ojcze nasz, który jesteś w niebie, niech się święci imię Twoje! 10 Niech przyjdzie królestwo Twoje; niech Twoja wola spełnia się na ziemi, tak jak i w niebie. 11 Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj; 12 i przebacz nam nasze winy, jak i my przebaczamy tym, którzy przeciw nam zawinili; 13 i nie dopuść, abyśmy ulegli pokusie, ale nas zachowaj od złego! (…) 25 Dlatego powiadam wam: Nie troszczcie się zbytnio o swoje życie, o to, co macie jeść i pić, ani o swoje ciało, czym się macie przyodziać. Czyż życie nie znaczy więcej niż pokarm, a ciało więcej niż odzienie? 26 Przypatrzcie się ptakom w powietrzu: nie sieją ani żną i nie zbierają do spichrzów, a Ojciec wasz niebieski je żywi. Czyż wy nie jesteście ważniejsi niż one? (…)  28 A o odzienie czemu się zbytnio troszczycie? Przypatrzcie się liliom na polu, jak rosną: nie pracują ani przędą. 29 A powiadam wam: nawet Salomon w całym swoim przepychu nie był tak ubrany jak jedna z nich. 30 Jeśli więc ziele na polu, które dziś jest, a jutro do pieca będzie wrzucone, Bóg tak przyodziewa, to czyż nie tym bardziej was, małej wiary? 31 Nie troszczcie się więc zbytnio i nie mówcie: co będziemy jeść? co będziemy pić? czym będziemy się przyodziewać? 32 Bo o to wszystko poganie zabiegają. Przecież Ojciec wasz niebieski wie, że tego wszystkiego potrzebujecie33 Starajcie się naprzód o królestwo i o Jego sprawiedliwość, a to wszystko będzie wam dodane. 

  

Jk 4 1Skąd się biorą wojny i skąd kłótnie między wami? Nie skądinąd, tylko z waszych żądz, które walczą w członkach waszych. 2Pożądacie, a nie macie, żywicie morderczą zazdrość, a nie możecie osiągnąć. Prowadzicie walki i kłótnie, a nic nie posiadacie, gdyż się nie modlicie. 3Modlicie się, a nie otrzymujecie, bo się źle modlicie, starając się jedynie o zaspokojenie swych żądz. 4Cudzołożnicy, czy nie wiecie, że przyjaźń ze światem jest nieprzyjaźnią z Bogiem? Jeżeli więc ktoś zamierzałby być przyjacielem świata, staje się nieprzyjacielem Boga. 

 

 

1/ czym się różni modlitwa pogańska od chrześcijańskiej

2/ o co przede wszystkim powinien modlić się chrześcijanin

3/ dlaczego modlitwy chrześcijan są czasem niewysłuchiwane

4/ jakie podejście do Boga w swoim życiu powinien reprezentować chrześcijanin

 

 

IV spotkanie - A

Potrzebujesz Zbawiciela.

Czy rzeczywiście potrzeba śmierci, by zgładzić mój grzech. Dobry człowiek – tylko w konfrontacji z drugim.

 

J 16 5-11 Teraz zaś idę do Tego, który Mnie posłał, a nikt z was nie pyta Mnie: "Dokąd idziesz?". Ale ponieważ to wam powiedziałem, smutek napełnił wam serce. Jednakże mówię wam prawdę: Pożyteczne jest dla was moje odejście. Bo jeżeli nie odejdę, Pocieszyciel nie przyjdzie do was. A jeżeli odejdę, poślę Go do was. On zaś, gdy przyjdzie, przekona świat o grzechu, o sprawiedliwości i o sądzie. O grzechu - bo nie wierzą we Mnie; o sprawiedliwości zaś - bo idę do Ojca i już Mnie nie ujrzycie; wreszcie o sądzie - bo władca tego świata został osądzony. 

 

Rdz 2, 18-23 Potem Pan Bóg rzekł: «Nie jest dobrze, żeby mężczyzna był sam, uczynię mu zatem odpowiednią dla niego pomoc». Ulepiwszy z gleby wszelkie zwierzęta lądowe i wszelkie ptaki powietrzne, Pan Bóg przyprowadził je do mężczyzny, aby przekonać się, jaką on da im nazwę. Każde jednak zwierzę, które określił mężczyzna, otrzymało nazwę "istota żywa". I tak mężczyzna dał nazwy wszelkiemu bydłu, ptakom powietrznym i wszelkiemu zwierzęciu polnemu, ale nie znalazła się pomoc odpowiednia dla mężczyzny. Wtedy to Pan sprawił, że mężczyzna pogrążył się w głębokim śnie, i gdy spał wyjął jedno z jego żeber, a miejsce to zapełnił ciałem. Po czym Pan Bóg z żebra, które wyjął z mężczyzny, zbudował niewiastę. A gdy ją przyprowadził do mężczyzny, mężczyzna powiedział: «Ta dopiero jest kością z moich kości i ciałem z mego ciała! Ta będzie się zwała niewiastą, bo ta z mężczyzny została wzięta». 

 

IV spotkanie – B

Jezus z miłości do mnie oddaje swoje życie. Czy postawa Jezusa jest słuszna?

 

J 19 1-30 Wówczas Piłat wziął Jezusa i kazał Go ubiczować. A żołnierze uplótłszy koronę z cierni, włożyli Mu ją na głowę i okryli Go płaszczem purpurowym. Potem podchodzili do Niego i mówili: «Witaj, Królu Żydowski!» I policzkowali Go. A Piłat ponownie wyszedł na zewnątrz i przemówił do nich: «Oto wyprowadzam Go do was na zewnątrz, abyście poznali, że ja nie znajduję w Nim żadnej winy». Jezus więc wyszedł na zewnątrz, w koronie cierniowej i płaszczu purpurowym. (…)A On sam dźwigając krzyż wyszedł na miejsce zwane Miejscem Czaszki, które po hebrajsku nazywa się Golgota. Tam Go ukrzyżowano, a z Nim dwóch innych, z jednej i drugiej strony, pośrodku zaś Jezusa. Wypisał też Piłat tytuł winy i kazał go umieścić na krzyżu. A było napisane: «Jezus Nazarejczyk, Król Żydowski». (…)Żołnierze zaś, gdy ukrzyżowali Jezusa, wzięli Jego szaty i podzielili na cztery części, dla każdego żołnierza po części; wzięli także tunikę. Tunika zaś nie była szyta, ale cała tkana od góry do dołu. Mówili więc między sobą: «Nie rozdzierajmy jej, ale rzućmy o nią losy, do kogo ma należeć». Tak miały się wypełnić słowa Pisma: Podzielili między siebie szaty, a los rzucili o moją suknię. To właśnie uczynili żołnierze. A obok krzyża Jezusowego stały: Matka Jego i siostra Matki Jego, Maria, żona Kleofasa, i Maria Magdalena. (…)Potem Jezus świadom, że już wszystko się dokonało, aby się wypełniło Pismo, rzekł: „Pragnę”. Stało tam naczynie pełne octu. Nałożono więc na hizop gąbkę pełną octu i do ust Mu podano. A gdy Jezus skosztował octu, rzekł: «Wykonało się!» I skłoniwszy głowę oddał ducha. 

 

Łk 7 36-50 Jeden z faryzeuszów zaprosił Go do siebie na posiłek. Wszedł więc do domu faryzeusza i zajął miejsce za stołem. A oto kobieta, która prowadziła w mieście życie grzeszne, dowiedziawszy się, że jest gościem w domu faryzeusza, przyniosła flakonik alabastrowy olejku, i stanąwszy z tyłu u nóg Jego, płacząc, zaczęła łzami oblewać Jego nogi i włosami swej głowy je wycierać. Potem całowała Jego stopy i namaszczała je olejkiem. Widząc to faryzeusz, który Go zaprosił, mówił sam do siebie: «Gdyby On był prorokiem, wiedziałby, co za jedna i jaka jest ta kobieta, która się Go dotyka, że jest grzesznicą». Na to Jezus rzekł do niego: «Szymonie, mam ci coś powiedzieć». On rzekł: «Powiedz, Nauczycielu!» «Pewien wierzyciel miał dwóch dłużników. Jeden winien mu był pięćset denarów, a drugi pięćdziesiąt. Gdy nie mieli z czego oddać, darował obydwom. Który więc z nich będzie go bardziej miłował?» Szymon odpowiedział: «Sądzę, że ten, któremu więcej darował». On mu rzekł: «Słusznie osądziłeś». Potem zwrócił się do kobiety i rzekł Szymonowi: «Widzisz tę kobietę? Wszedłem do twego domu, a nie podałeś Mi wody do nóg; ona zaś łzami oblała Mi stopy i swymi włosami je otarła. Nie dałeś Mi pocałunku; a ona, odkąd wszedłem, nie przestaje całować nóg moich. Głowy nie namaściłeś Mi oliwą; ona zaś olejkiem namaściła moje nogi. Dlatego powiadam ci: Odpuszczone są jej liczne grzechy, ponieważ bardzo umiłowała. A ten, komu mało się odpuszcza, mało miłuje». Do niej zaś rzekł: «Twoje grzechy są odpuszczone». Na to współbiesiadnicy zaczęli mówić sami do siebie: «Któż On jest, że nawet grzechy odpuszcza?» On zaś rzekł do kobiety: «Twoja wiara cię ocaliła, idź w pokoju!»

 

Pytania:

1/ dlaczego Duch święty ma pouczyć świat o grzechu

2/ drugi człowiek jest pomocą dla nas. W czym ma nam pomóc

3/ na czym polega wiara w Jezusa

4/

 

 

5

               Jezus zmartwychwstaje dla mnie

 

              Ciąg nienawiści. Zabity Jezus zmartwychwstaje – nie ma dowodu mojego grzechu.

 

            Co dla człowieka jest śmiercią?: pozbawienie tego co przynosi przyjemność, dobrobyt i sławę. Jezus wszedł w brak tego wszystkiego, bo wierzył, że Ojciec jest prawdomówny.

 

 

         Rz 4 25On to został wydany za nasze grzechy i wskrzeszony z martwych dla naszego usprawiedliwienia.

 

          Hbr 2 14Ponieważ zaś dzieci uczestniczą we krwi i ciele, dlatego i On także bez żadnej różnicy stał się ich uczestnikiem, aby przez śmierć pokonać tego, który dzierżył władzę nad śmiercią, to jest diabła, 

          15i aby uwolnić tych wszystkich, którzy całe życie przez bojaźń śmierci podlegli byli niewoli.

 

          Dz 2, 22Mężowie izraelscy, słuchajcie tego, co mówię: Jezusa Nazarejczyka, Męża, którego posłannictwo Bóg potwierdził wam niezwykłymi czynami, cudami i znakami, jakich Bóg przez Niego dokonał wśród was, o czym sami wiecie, 

                  23tego Męża, który z woli postanowienia i przewidzenia Bożego został wydany, przybiliście rękami bezbożnych do krzyża i zabiliście. 

                   24Lecz Bóg wskrzesił Go, zerwawszy więzy śmierci, gdyż niemożliwe było, aby ona panowała nad Nim, bo Dawid mówił o Nim: 5Miałem Pana zawsze przed oczami, gdyż stoi po mojej prawicy, 

                   abym się nie zachwiał. 26Dlatego ucieszyło się moje serce i rozradował się mój język, także i moje ciało spoczywać będzie w nadziei, 27że nie zostawisz duszy mojej w Otchłani ani nie dasz

              Świętemu Twemu ulec skażeniu. (Ps 16) 28Dałeś mi poznać drogi życia i napełnisz mnie radością przed obliczem Twoim. 

 

Pytania:

1/ dlaczego Jezus zmartwychwstał dla naszego usprawiedliwienia

2/ w jaki sposób diabeł kusi człowieka do grzechu

 

3/ dlaczego Jezus nie bał się umrzeć na krzyżu

 

           6 bis - spotkanie Jezus zakłada swój Kościół

 

          Zapowiedzi w ST: Abraham (potomstwo), Mojżesz (własność), święte zwołanie.

            Założenie Kościoła.

 

  

         Moment założenia Kościoła:

Powołanie Apostołów, Rozesłanie Apostołów na głoszenie ewangelii, Z boku Chrystusa na Krzyżu, Gdy zmartwychwstał Jezus, Gdy posłał Ducha Świętego,

 

          Pierwsze wystąpienie – objawienie Kościoła światu

         

       Apostołowie:

Szymon zwany Piotrem (Kefas), syn Jony (Jonasza), Andrzej, brat Szymona Piotra, Jakub (zwany Większym), syn Zebedeusza, Jan, syn Zebedeusza, brat Jakuba – Ewangelista, Filip, Bartłomiej – Natanael, Tomasz (zwany Didymos), Mateusz – Lewi – Ewangelista, Jakub, syn Alfeusza, Szymon (zwany Gorliwym), Juda Tadeusz, syn Jakuba, Judasz Iskariota, zdrajca Jezusa; po jego śmierci wybrany został Maciej.

 

         Po co Jezus założył Kościół? Aby Jego misja była kontynuowana…

 

 Znamiona prawdziwego Kościoła

Jeden, święty, powszechny i apostolski

           Jak rozpoznać prawdziwy Kościół Jezusowy

 

              Wierni zobowiązani są wyznawać, że istnieje historyczna ciągłość — zakorzeniona w sukcesji apostolskiej — pomiędzy Kościołem założonym przez Chrystusa i Kościołem katolickim: «To jest jedyny Kościół Chrystusowy (...), który Zbawiciel nasz po zmartwychwstaniu

             swoim powierzył do pasienia Piotrowi (por. J 21, 17), zlecając jemu i pozostałym apostołom, aby go krzewili i nim kierowali (por. Mt 28, 18 nn.), i który założył na wieki jako 'filar i podwalinę prawdy' (1 Tm 3, 15). Kościół ten, ustanowiony i zorganizowany na tym świecie

              jako społeczność, trwa w (subsistit in) Kościele katolickim, rządzonym przez następcę Piotra oraz biskupów pozostających z nim we wspólnocie (communio)».

             Natomiast Wspólnoty kościelne, które nie zachowały prawomocnego Episkopatu oraz właściwej i całkowitej rzeczywistości eucharystycznego misterium, nie są Kościołami w ścisłym sensie; jednak ochrzczeni w tych Wspólnotach są przez chrzest wszczepieni w Chrystusa

            i dlatego są w pewnej wspólnocie, choć niedoskonałej, z Kościołem. Chrzest bowiem sam w sobie zmierza do osiągnięcia pełni życia w Chrystusie poprzez integralne wyznawanie wiary, Eucharystię i pełną komunię w Kościele. Dominus Jesus nr 17

 

 Wiara i wierzenie,

Religia objawiona a religijność naturalna,

… wiara domaga się wyznania, że Słowo, które stało się ciałem, w całej swej tajemnicy, która dokonuje się od wcielenia do uwielbienia, jest rzeczywistym — choć pośrednim — źródłem i dopełnieniem wszelkiego zbawczego objawienia się Boga ludzkości, oraz że Duch Święty, będący Duchem Chrystusa, nauczy apostołów «całej prawdy» (J 16, 13), a przez nich cały Kościół wszystkich czasów.

7. Adekwatną odpowiedzią na objawienie Boże jest «'posłuszeństwo wiary' (Rz 1, 5; por. Rz 16, 26; 2 Kor 10, 5-6), przez które człowiek z wolnej woli cały powierza się Bogu, okazując 'pełną uległość rozumu i woli wobec Boga objawiającego' i dobrowolnie uznając objawienie przez Niego dane». Wiara jest darem łaski: «By móc okazać wiarę, trzeba mieć łaskę Bożą uprzedzającą i wspomagającą oraz pomoce wewnętrzne Ducha Świętego, który by poruszał serca i do Boga zwracał, otwierał oczy rozumu i udzielał 'wszystkim słodyczy w uznawaniu i dawaniu wiary prawdzie'».

Posłuszeństwo wiary zakłada przyjęcie prawdy Chrystusowego objawienia, potwierdzonej przez Boga, który jest samą Prawdą: «Wiara jest najpierw osobowym przylgnięciem człowieka do Boga; równocześnie i w sposób nierozdzielny jest ona dobrowolnym uznaniem całej prawdy, którą Bóg objawił». Wiara jako «dar Boży» i «cnota nadprzyrodzona wlana przez Niego» zakłada więc podwójne przylgnięcie: do Boga, który objawia, i do prawdy przez Niego objawionej ze względu na zaufanie, jakim obdarza się osobę, która ją ogłasza. Dlatego «powinniśmy wierzyć nie w kogoś innego, jak tylko w Boga Ojca, Syna i Ducha Świętego».

Dlatego należy zawsze stanowczo zachowywać rozróżnienie pomiędzy wiarą teologalną a wierzeniem w innych religiach. Podczas gdy wiara jest przyjęciem przez łaskę prawdy objawionej, która «pozwala wniknąć do wnętrza tajemnicy i pomaga ją poprawnie zrozumieć», wierzenie w innych religiach to ów ogół doświadczeń i przemyśleń, stanowiących skarbnicę ludzkiej mądrości i religijności, które człowiek poszukujący prawdy wypracował i zastosował, aby wyrazić swoje odniesienie do rzeczywistości boskiej i do Absolutu.

W aktualnej debacie nie zawsze takie rozróżnienie jest zachowywane i dlatego często utożsamia się wiarę teologalną, która jest przyjęciem prawdy objawionej przez Boga Trójjedynego, z wierzeniem w innych religiach, które jest doświadczeniem religijnym poszukującym dopiero absolutnej prawdy i nie wyrażającym jeszcze przyjęcia objawiającego się Boga. Jest to jeden z motywów, dla których dąży się do umniejszenia, a czasem nawet do zatarcia różnic między chrześcijaństwem a innymi religiami. (Deklaracja Dominus Jesus).

Czym jest wiara? A czym wierzenie

Czym różni się religia objawiona od religijności naturalnej?

Jakie jest źródło wiary w człowieka?

Jaka powinna być odpowiedź człowieka wobec objawiającego mu się Boga?

 

 7 Grzech mnie niszczy

 

Łk 18, 35-43 Kiedy zbliżał się do Jerycha, jakiś niewidomy siedział przy drodze i żebrał. Gdy usłyszał, że tłum przeciąga, dowiadywał się, co się dzieje. Powiedzieli mu, że Jezus z Nazaretu przechodzi. Wtedy zaczął wołać: «Jezusie, Synu Dawida, ulituj się nade mną!» Ci, co szli na przedzie, nastawali na niego, żeby umilkł. Lecz on jeszcze głośniej wołał: «Jezusie, Synu Dawida, ulituj się nade mną!» Jezus przystanął i kazał przyprowadzić go do siebie. A gdy się zbliżył, zapytał go: «Co chcesz, abym ci uczynił?» Odpowiedział: «Panie, żebym przejrzał». Jezus mu odrzekł: «Przejrzyj, twoja wiara cię uzdrowiła». Natychmiast przejrzał i szedł za Nim, wielbiąc Boga. Także cały lud, który to widział, oddał chwałę Bogu.

 

Łk 5, 17-25 Pewnego dnia, gdy nauczał, siedzieli przy tym faryzeusze i uczeni w Prawie, którzy przyszli ze wszystkich miejscowości Galilei, Judei i Jerozolimy. A była w Nim moc Pańska, że mógł uzdrawiać. Wtem jacyś ludzie niosąc na łożu człowieka, który był sparaliżowany, starali się go wnieść i położyć przed Nim. Nie mogąc z powodu tłumu w żaden sposób go przynieść, wyszli na płaski dach i przez powałę spuścili go wraz z łożem w sam środek przed Jezusa. On widząc ich wiarę rzekł: «Człowieku, odpuszczają ci się twoje grzechy». Na to uczeni w Piśmie i faryzeusze poczęli się zastanawiać i mówić. «Któż On jest, że śmie mówić bluźnierstwa? Któż może odpuszczać grzechy prócz samego Boga?» Lecz Jezus przejrzał ich myśli i rzekł do nich: «Co za myśli nurtują w sercach waszych? Cóż jest łatwiej powiedzieć: "Odpuszczają ci się twoje grzechy", czy powiedzieć: "Wstań i chodź"? Lecz abyście wiedzieli, że Syn Człowieczy ma na ziemi władzę odpuszczania grzechów» - rzekł do sparaliżowanego: «Mówię ci, wstań, weź swoje łoże i idź do domu!» I natychmiast wstał wobec nich, wziął łoże, na którym leżał, i poszedł do domu, wielbiąc Boga. 

 

J 9, 1-41  przechodząc obok ujrzał pewnego człowieka, niewidomego od urodzenia. Uczniowie Jego zadali Mu pytanie: «Rabbi, kto zgrzeszył, że się urodził niewidomym - on czy jego rodzice?» Jezus odpowiedział: «Ani on nie zgrzeszył, ani rodzice jego, ale stało się tak, aby się na nim objawiły sprawy Boże. Potrzeba nam pełnić dzieła Tego, który Mnie posłał, dopóki jest dzień. Nadchodzi noc, kiedy nikt nie będzie mógł działać. Jak długo jestem na świecie, jestem światłością świata». To powiedziawszy splunął na ziemię, uczynił błoto ze śliny i nałożył je na oczy niewidomego, i rzekł do niego: «Idź, obmyj się w sadzawce Siloam» - co się tłumaczy: Posłany. On więc odszedł, obmył się i wrócił widząc. A sąsiedzi i ci, którzy przedtem widywali go jako żebraka, mówili: «Czyż to nie jest ten, który siedzi i żebrze?» Jedni twierdzili: «Tak, to jest ten», a inni przeczyli: «Nie, jest tylko do tamtego podobny». On zaś mówił: «To ja jestem». Mówili więc do niego: «Jakżeż oczy ci się otwarły?» On odpowiedział: «Człowiek zwany Jezusem uczynił błoto, pomazał moje oczy i rzekł do mnie: "Idź do sadzawki Siloam i obmyj się". Poszedłem więc, obmyłem się i przejrzałem». 

 

Czy można grzesznika zmusić, by zmienił swoje postępowanie?

Dlaczego Jezus nałożył błoto na oczy ślepego od urodzenia?

 

 8  – rola i zadania Ducha Świętego

 

J 7 37-39 W ostatnim zaś, najbardziej uroczystym dniu święta Namiotów, Jezus stojąc zawołał donośnym głosem: «Jeśli ktoś jest spragniony, a wierzy we Mnie - niech przyjdzie do Mnie i pije! Jak rzekło Pismo: Strumienie wody żywej popłyną z jego wnętrza». A powiedział to o Duchu, którego mieli otrzymać wierzący w Niego; Duch bowiem jeszcze nie był, ponieważ Jezus nie został jeszcze uwielbiony.

 

J 15 18-27 Jeżeli was świat nienawidzi, wiedzcie, że Mnie pierwej znienawidził. Gdybyście byli ze świata, świat by was kochał jako swoją własność. Ale ponieważ nie jesteście ze świata, bo Ja was wybrałem sobie ze świata, dlatego was świat nienawidzi. Pamiętajcie na słowo, które do was powiedziałem: "Sługa nie jest większy od swego pana". Jeżeli Mnie prześladowali, to i was będą prześladować. Jeżeli moje słowo zachowali, to i wasze będą zachowywać. Ale to wszystko wam będą czynić z powodu mego imienia, bo nie znają Tego, który Mnie posłał. Gdybym nie przyszedł i nie mówił do nich, nie mieliby grzechu. Teraz jednak nie mają usprawiedliwienia dla swego grzechu. Kto Mnie nienawidzi, ten i Ojca mego nienawidzi. Gdybym nie dokonał wśród nich dzieł, których nikt inny nie dokonał, nie mieliby grzechu. Teraz jednak widzieli je, a jednak znienawidzili i Mnie, i Ojca mego. Ale to się stało, aby się wypełniło słowo napisane w ich Prawie: Nienawidzili Mnie bez powodu. Gdy jednak przyjdzie Paraklet, którego Ja wam poślę od Ojca, Duch Prawdy, który od Ojca pochodzi, On będzie świadczył o Mnie. Ale wy też świadczycie, bo jesteście ze Mną od początku.

 

J 20 19-23 Wieczorem owego pierwszego dnia tygodnia, tam gdzie przebywali uczniowie, gdy drzwi były zamknięte z obawy przed Żydami, przyszedł Jezus, stanął pośrodku i rzekł do nich: «Pokój wam!». A to powiedziawszy, pokazał im ręce i bok. Uradowali się zatem uczniowie ujrzawszy Pana. A Jezus znowu rzekł do nich: «Pokój wam! Jak Ojciec Mnie posłał, tak i Ja was posyłam». Po tych słowach tchnął na nich i powiedział im: «Weźmijcie Ducha Świętego! Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane».

 

Sól i światło świata

 

Mt 5 Jezus, widząc tłumy, wyszedł na górę. A gdy usiadł, przystąpili do Niego Jego uczniowie. Wtedy otworzył swoje usta i nauczał ich tymi słowami: «Błogosławieni ubodzy w duchu, albowiem do nich należy królestwo niebieskie. Błogosławieni, którzy się smucą, albowiem oni będą pocieszeni. Błogosławieni cisi, albowiem oni na własność posiądą ziemię (…)

Wy jesteście solą dla ziemi. Lecz jeśli sól utraci swój smak, czymże ją posolić? Na nic się już nie przyda, chyba na wyrzucenie i podeptanie przez ludzi. Wy jesteście światłem świata. Nie może się ukryć miasto położone na górze. Nie zapala się też światła i nie stawia pod korcem, ale na świeczniku, aby świeciło wszystkim, którzy są w domu. Tak niech świeci wasze światło przed ludźmi, aby widzieli wasze dobre uczynki i chwalili Ojca waszego, który jest w niebie.  

 

Ez 47, 1-12  Następnie zaprowadził mnie z powrotem przed wejście do świątyni, a oto wypływała woda spod progu świątyni w kierunku wschodnim, ponieważ przednia strona świątyni była skierowana ku wschodowi; a woda płynęła spod prawej strony świątyni na południe od ołtarza. (…) Potem rzekł do mnie: «Czy widziałeś to, synu człowieczy?» I poprowadził mnie z powrotem wzdłuż rzeki. Gdy się odwróciłem, oto po obu stronach na brzegu rzeki znajdowało się wiele drzew. A On rzekł do mnie: «Woda ta płynie na obszar wschodni, wzdłuż stepów, i rozlewa się w wodach słonych, i wtedy wody jego stają się zdrowe. Wszystkie też istoty żyjące, od których tam się roi, dokądkolwiek potok wpłynie, pozostają przy życiu: będą tam też niezliczone ryby, bo dokądkolwiek dotrą te wody, wszystko będzie uzdrowione. Będą nad nimi stać rybacy począwszy od Engaddi aż do En-Eglaim, będzie to miejsce na zakładanie sieci i będą tam ryby równe rybom z wielkiego morza, w niezliczonej ilości. Ale jego błota i zalewy nie zostaną uzdrowione, one są pozostawione dla soli. A nad brzegami potoku mają rosnąć po obu stronach różnego rodzaju drzewa owocowe, których liście nie więdną, których owoce się nie wyczerpują; każdego miesiąca będą rodzić nowe, ponieważ woda dla nich przychodzi z przybytku. Ich owoce będą służyć za pokarm, a ich liście za lekarstwo».

 

Pytania:

1/ co znaczy być solą dla świata

2/ co znaczy być światłem dla świata

3/ czy wszyscy ludzie muszą być ochrzczeni i dlaczego

 

 

Jezus Chrystus jedynym zbawicielem człowieka

Jezus Chrystus jedynym objawicielem woli Boga Ojca.

 

Czy jest możliwe zbawienie w innych religiach?

Czy jest możliwe, że Bóg objawia się w innych religiach?

<

 

Sakramenty:

 

Chrzest:      chrztu udzielamy w IV niedzielę miesiąca podczas Mszy św. o godzinie 11.00. Katecheza dla rodziców i chrzestnych w III niedzielę miesiąca o godz. 15.00 w kościele.  Chrzestni winni mieć zaświadczenie od swojego proboszcza, że mogę być dopuszczeni do tej godności. Warunki: przyjęty sakrament bierzmowania, życie zgodne z moralnością chrześcijańską.

 

Bierzmowanie: (zawsze piątek – godz. 19.00) 14 kwietnia, 21 kwietnia, 28 kwietnia, 12 maja, 19 maja

 

Małżeństwo:   narzeczeni zgłaszają się do kancelarii najpóźniej 3 miesiące przed planowanym terminem zawarcia małżeństwa. (termin ślubu dobrze ustalić kilka miesięcy wcześniej). Obowiązują: nauki przedmałżeńskie w ośrodku Nazaret (www.nazaret.pro) – inne nie są honorowane (!), metryka chrztu (maksymalnie 6 miesięcy), świadectwo z religii z najwyższej klasy. Narzeczeni przynoszą ze sobą również ważny dokument potwierdzający tożsamość.

 

Odwiedziny chorych: w roku szkolnym w I piątek miesiąca w godzinach przedpołudniowych

 

Sakrament pokuty:  każdego dnia powszedniego pół godziny przed Mszą św. lub nabożeństwem

 

I Komunia św. Informacje dla rodziców dzieci komunijnych

 

1.        Zapisu dziecka do przyjęcia sakramentów dokonują osobiście rodzice.

2.        W przygotowaniu do przyjęcia I Komunii św. biorą udział dzieci ze swoimi rodzicami.

3.        Przygotowanie dzieci odbywa się w szkole w ramach zajęć lekcyjnych.

4.        Od drugiego semestru będą dodatkowe spotkania na Parafii (obowiązkowe będzie zaliczenie pewnych dodatkowych materiałów).

5.        Proszę przestrzegać terminów zaliczenia poszczególnych partii materiału.

6.        Rodziców dzieci ochrzczonych poza Kamykiem proszę o dostarczenie metryki chrztu do końca stycznia 2023r.

7.        Rodziców dzieci mieszkających poza parafią Kamyk proszę o dostarczenie do końca października 2022r. zgody własnego Proboszcza na przygotowanie i przyjęcie Komunii poza własną Parafią.

8.        Rodziców dzieci uczących się w innej szkole niż w Kamyku, będę prosił na koniec kwietnia 2023r. o dostarczenie opinii własnego katechety.

9.        Katechezy dla rodziców (zachęcam, aby obecni byli oboje rodzice) w środy po 2. niedzieli miesiąca o godz. 1900 w kościele w październiku, grudniu, marcu, maju. Podczas tych spotkań rozstrzygane też będą sprawy organizacyjne.

10.    Nieobecność na dwóch Mszach św. (o godz. 1400), spotkaniach rodziców lub niezaliczenie materiału w określonym terminie może skutkować niedopusz-czeniem dziecka do I Komunii św.

11.    Dewocjonalia (medalik/krzyżyk, świeca, różaniec) rodzice kupują osobiście wg własnego wyboru. Książeczka (decyzją Kurii Częstochowskiej) jest wspólna dla wszystkich i będzie zakupiona przez prowadzącego przygotowanie (10 zł). Poświęcenie ich będzie podczas dodatkowych niedzielnych Mszach św. (2. niedziela wybranych miesięcy o godz. 1400) w następujących terminach:

·         różaniec w październiku,

·         książeczka w grudniu,

·         medalik/krzyżyk w marcu.

·         świeca  w  maju,

12.    Zachęcam do uczestnictwa w nabożeństwach okresowych: różaniec w październiku, roraty w czasie adwentu, Drogi Krzyżowe w Wielkim Poście oraz nabożeństwa ku czci NMP w maju.

13.    Do Komunii św. dzieci przystępują w jednakowych strojach liturgicznych tzw. albach.

14.    Uroczystość I Komunii św. odbędzie się 4 czerwca 2023r. podczas Mszy św. o godz. 1100 – jeżeli pojawią się obostrzenia epidemiczne będziemy dzielić dzieci na grupy. Termin jednak pozostaje niezmienny.

 

 

Święta

Piątek, X Tydzień zwykły
Rok B, II
Wspomnienie bł. Michała Kozala, biskupa i męcz.

Sonda



Licznik

Liczba wyświetleń:
755494

Dźwięk

Brak pliku dźwiękowego